ALEKSANDAR DRAGAŠ: 'NAJBOLJI' HRVATSKI ALBUMI DESETLJEĆA Ovu bih glazbu želio imati na LP ploči od 33,3 okretaja

Pripremajući se za odabir 50 “najboljih” albuma domaće glazbe objavljenih od početka 2010. do konca 2019. godine ovaj je kroničar posegnuo u bazen od više od 150 albuma koje je, iz godine u godinu, isticao kao “najbolje” u tom periodu te “čekirao” neke od naslova koji su mu u tim godinama, moguće, promakli. Metodologija kojom se rukovodio bila je da se zbog pregleda hrvatske produkcije s liste prvo uklone izdanja iz “regije” (Damira Avdića, Vlade Kreslina, Dubioze kolektiv, Partibrejkersa, Laibacha, Repetitora, Obojenog programa...), a potom i live albumi poput onih Urbana & 4 i Josipe Lisac te kompilacije raznih izvođača poput one u čast Sergia Endriga, premda su spomenuti završavali na godišnjim listama “najboljih” izdanja hrvatske (i regionalne) glazbene produkcije u izboru ovog kroničara. Na ovaj popis nisu uvršteni ni virtualni ni opipljivi EP-ovi (extended play, prošireni singl) izdanja, zbog čega je najviše nastradala Lovely Quinces jer se od njena dva EP-a, “No Room For Us” (2013.) i “Meet Me In Moscow” (2015.), lako mogao složiti jedan od “najboljih” albuma protekle dekade.

Pripremajući se za odabir 50 “najboljih” albuma domaće glazbe objavljenih od početka 2010. do konca 2019. godine ovaj je kroničar posegnuo u bazen od više od 150 albuma koje je, iz godine u godinu, isticao kao “najbolje” u tom periodu te “čekirao” neke od naslova koji su mu u tim godinama, moguće, promakli. Metodologija kojom se rukovodio bila je da se zbog pregleda hrvatske produkcije s liste prvo uklone izdanja iz “regije” (Damira Avdića, Vlade Kreslina, Dubioze kolektiv, Partibrejkersa, Laibacha, Repetitora, Obojenog programa...), a potom i live albumi poput onih Urbana & 4 i Josipe Lisac te kompilacije raznih izvođača poput one u čast Sergia Endriga, premda su spomenuti završavali na godišnjim listama “najboljih” izdanja hrvatske (i regionalne) glazbene pr...