Lažov

Lažov je kontinuirani lažac ili lažljivac, dakle osoba ne samo sklona nego i odana neistini kao sredstvu postizanja uspjeha.

Razni priručnici navode razne vrste laži (nesvjesne, kontekstualne itd.) kao i razne tipove (uključujući i pretjerivanje, što bi hiperboli pridalo negativnu etičku konotaciju) - ali lažovu se pripisuje moralno najnepodnošljivija laž: ona koja drugima nanosi štetu, radi koristi lažova i njegove bande.

Za nijansu je manje mrska laž odraslih kojom se izbjegava odgovornost za akciju neprihvatljivu u društvu - ali ona može biti i samoobrambeni čin: tako slažu i nevina dječica, pa i majmuni (koji se služe jezikom znakova).

Pripisujemo to i životinjama: “laže kao pas” potječe od onih najboljih čovjekovih prijatelja koji skrovito smažu kobasu, a zatim se nevino umiljavaju.

“Lažov” je u hrvatskome pejorativna imenica, koju određuju korijen “laž” i tvorbeni dočetak “-ov”. “Laž” (staroslavenski praslavenski: “l''ž'”, u značenju: svjesno izrečena neistina ili obmana s namjerom da se koga zavara ili dovede u zabludu) postverbal je glagola “lagati” (staroslavenski i praslavenski: “l''gati”).

Indoevropski korijen je “*leugh” koji je dao engleski “lie”, njemački “lügen” itd., preko “*lugh-”, koji u baltičkoj grupi daje značenje izdaje. Gluhak nuka da se istraži eventualna veza između korijena “*leugh-” i korijena “*legh-” (lagan), dakle je li laž tvrdnja bez težine.